facade01

Vilvoorde is reeds sinds zeer lang het officieuze centrum van paardenvleesconsumptie. Het toeval wil dat de Kuiper zich op zijn beurt in het centrum ervan bevindt, … en dat  reeds sinds 1859!

 

De geschiedenis leert ons dat er in deze garnizoensstad ten noorden van Brussel, langs  de Willebroekse vaart, de Zenne en de Woluwe gelegen, al vroeg paarden werden gebruikt in de landbouw, de industrie, in de kazernes en om de schuiten langsheen het  jaagpad te slepen. Nu, deze paarden, eenmaal aan het einde gekomen van hun nuttige leven, konden worden geslacht en geconsumeerd.

In dit snel industrialiserend gebied hadden de mensen het niet breed. Daar waar  mensen op het platteland vaak al eens een kippetje of een varken konden mesten op een  stukje land, was dat in dit voorstedelijk gebied haast niet mogelijk. Dus werd er gegeten wat er beschikbaar was. Om deze reden werden er in steden ook gemakkelijker organen, darmen, klieren en slachtafval gegeten.

Men kan voorzichtig stellen dat om deze reden het paardenvlees onbewust een plaats  inneemt naast deze “minderwaardige” vleessoorten, en dat paardenvlees hierom ook  een “volks” cachet draagt.

 

Ondertussen mag je niet vergeten dat paardenvlees uitzonderlijke voedingskwaliteiten  bezit. Een hoog ijzer- en glucosegehalte, en een uitstekende verhouding tussen  verzadigde en onverzadigde vetzuren zetten franse dokters er in de late 19° eeuw toe aan om paardenvlees voor te schrijven als kuur tegen tuberculose. Ze vonden paardenvlees ook gezonder dan rundsvlees.

Dichter bij huis, hoorde ik ooit dat paardenvlees wordt geadviseerd om aan te sterken  na ziekte of zwangerschap.

 

Wat het paardenvlees ook onderscheidt van andere vleessoorten is enerzijds zijn hoog  metabolisme en anderzijds het feit dat een paard slechts een klein gedeelte van de calorieën die het wordt toegediend kan absorberen.

Om deze reden heeft het geen economisch nut om een paard te mesten voor consumptie  en heeft een paard voor de slacht vaak een comfortabel leven geleid.

 

Allemaal redenen om aan te nemen dat paardenvlees best wel eerlijk en gezond is.

 

Bij “De Kuiper” proberen we nog elk moment van de dag onze produkten te verzorgen. Het merendeel van het vlees kopen we bij distributeurs in België en de herkomst ervan  is veelal Amerika. Argentinië, Uruguay en Canada leveren voor ons altijd de best mogelijke kwaliteit.

De “filets” bij ons zijn vaak van oudere dieren want ze wegen minimum 2,5 kg., en zijn daarom volgroeid.

Dat levert zware, donkergekleurde, stevige, vet-gemarmerde en toch malse filets op met  een intense smaak. Ook het ijzer- en glucose-gehalte zijn bij dit oudere vlees hoger.

 

facade03